0 Οι μηχανές του εσπρέσο «αλέθουν» και την κρίση

Οι μηχανές εσπρέσο με κάψουλες που πρωταγωνιστούν στην αγορά είναι η Nespresso και η Dolce Gusto της Nestle και η Tassimo της Kraft

Η Nestle, προσδοκά από το δημιούρ­γημα του Ζήνωνα Μανδραλή την «Dolce Gusto» να τζιράρει 1 δισ. ελβετικά φράγκα μέχρι το 2013

Σε μία εποχή κατά την οποία οι καταναλωτές όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη προσπαθούν να περιορίσουν στο ελάχιστο τις άσκοπες δαπάνες τους, κάθε προϊόν ή υπηρεσία που περιορίζει το κόστος ζωής προσελκύει το ενδιαφέρον.

Ειδικότερα στον κλάδο του καφέ, και σε μία χώρα όπως είναι η Ελλάδα, όπου η κατά κεφαλήν κατανάλωση είναι ιδιαίτερα υψηλή, η ανάπτυξη των μηχανών espresso είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη ακόμη και εν μέσω της ύφεσης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2011 πουλήθηκαν στη χώρα μας 150.000 μηχανές espresso εκ των οποίων 114.000 ήταν κλειστά συστήματα με κάψουλες. Συγκριτικά με το 2010 τα κλειστά συστήματα εμφάνισαν υπερδιπλασιασμό των πωλήσεων (121%).

Ο τζίρος των μηχανών espresso εκτιμάται ότι άγγιξε πέρυσι τα 22,5 εκατ. ευρώ παρότι ο τζίρος των παραδοσιακών μηχανών υποχώρησε κατά 25%.

Οι τιμές
Οι μηχανές με κάψουλες που πρωταγωνιστουύν στη αγορά είναι η Nespresso (της Nestle), η Tassimo (της Kraft) και η NESCAFE? Dolce Gusto? (επίσης της Nestle).

Οι τιμές ξεκινούν από τα 60 ευρώ περίπου (για τα πιο απλά μοντέλα) και ανεβαίνουν, με τις μέσες τιμές να «παίζουν» γύρω στα 120-150 ευρώ. Το μεγαλύτερο κόστος για την παρασκευή του καφέ αφορά τις κάψουλες οι τιμές των οποίων κυμαίνονται μεταξύ 0,30-0,50 ευρώ η καθεμία. Η σχεδόν διπλάσια τιμή που κοστίζει ο καφές σε σχέση με αυτόν που πωλείται σε σπόρους ή κομμένος, είναι η «προστιθέμενη αξία» που προσφέρει στον καταναλωτή η ευκολία παρασκευής διάφορων ειδών καφέ στο σπίτι του.

Ζήνωνας Μανδραλής
Η εφεύρεσή του… καβουρδίζει κέρδη

Σύμφωνα με κορυφαία στελέχη της Nestle, «η NESCAFE Dolce Gusto είναι η σημαντικότερη προτεραιότητα της εταιρείας διεθνώς, καθώς τα τελευταία χρόνια ''τρέχει'' με ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 50% ετησίως».

«Η ιδέα για ένα σύστημα καφέ που θα έκανε πιο εύκολη τη ζωή των καταναλωτών ξεκίνησε πριν από μία δεκαετία περίπου», θυμάται ο Ζήνωνας Μανδραλής, ο οποίος συνεχίζει: «Υστερα από πολλά δοκιμαστικά, η Nestle πείστηκε ότι άξιζε να επενδύσει στη συγκεκριμένη ιδέα. Ετσι το 2004 ξεκινήσαμε την παραγωγική διαδικασία σε ένα εργοστάσιο στην Αγγλία και τον Σεπτέμβριο του 2006 έγινε το επίσημο λανσάρισμα της Dolce Gusto σε Ελβετία, Αγγλία και Γερμανία. Η υποδοχή του κοινού ήταν εντυπωσιακή και έτσι ξεκίνησε η παραγωγή και για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες».

Σήμερα, ο κ. Μανδραλής διευθύνει ένα ερευνητικό κέντρο στην Ελβετία που έχει ως στόχο τη δημιουργία συστημάτων καφέ μαζικής εστίασης, δηλαδή στον τομέα της Nestle Professional».

Σε ό,τι αφορά τους λόγους για τους οποίους ο κ. Μανδραλής ξενιτεύτηκε, όπως μας λέει «πάντα θυμόμουν τον εαυτό μου να σκέφτεται το μεταπτυχιακό στις ΗΠΑ, όπου έχω συγγενείς. Ετσι μετά την απόκτηση του πτυχίου του Χημικού Μηχανικού στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης, πήγα στο Πανεπιστήμιο Case του Κλίβελαντ απ' όπου πήρα μεταπτυχιακό το 1990 και διδακτορικό το 1993. Στη χώρα μας και τα πανεπιστήμια ήταν υψηλής ποιότητας και οι καθηγητές μου πολύ αξιόλογοι ωστόσο, οι ευκαιρίες για επαγγελματική καριέρα, τουλάχιστον στον τομέα της Ερευνας και Ανάπτυξης, είναι περιορισμένες».

ΜΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
mapostolou@pegasus.gr



ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ
70 δισ. $ ο τζίρος του καφέ κάθε χρόνο

Είναι από τις συνήθειες που αλλάζουν για να μείνουν στην ουσία τους ίδιες… Η αγάπη των Ελλήνων για τον καφέ είναι διαχρονική. Ξεκίνησε από τον καφέ που έλεγαν τούρκικο και τώρα λένε ελληνικό (δικαίως αφού οι Τούρκοι προτιμούσαν πάντα το τσάι) για να περάσει στη συνέχεια στην εντόπια ευρεσιτεχνία του φραπέ. Στις μέρες μας η αγάπη για τον καφέ εκδηλώνεται κυρίως προς τον εσπρέσο…

Mάλιστα οι πωλήσεις των μηχανών παρασκευής καφέ εσπρέσσο σημειώνουν έξαρση όσο η κρίση «κλείνει» τον κόσμο στο σπίτι του. Στον τομέα αυτό η Ελλάδα συμβαδίζει με τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο, όπου η άνοδος των πωλήσεων μηχανών παρασκευής εσπρέσο και καφέ σε κάψουλες τοποθετεί τα είδη αυτά στις πρώτες θέσεις δυναμικότητας στους κλάδους των μικροσυσκευών και των τροφίμων αντίστοιχα.

Στις ΗΠΑ
Η κατανάλωση καφέ μονού σερβιρίσματος, δηλαδή με κάψουλα, το 2010 στις ΗΠΑ, ήταν το 4% των φλιτζανιών που καταναλώνονταν ημερησίως, ενώ το 2011 το ποσοστό σχεδόν διπλασιάστηκε – έφτασε το 7%. Η μεγαλύτερη εταιρεία του χώρου έχει πουλήσει από το 1984 περισσότερα από 17 δισεκατομμύρια κάψουλες καφέ μονού σερβιρίσματος, αλλά τη μεγάλη κερδοφορία από το προϊόν την έχει δει τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας, ο καφές σε κάψουλα αντιπροσωπεύει μόλις το 8% του όγκου της παγκόσμιας αγοράς, αλλά το 25% της αξίας της.

Μπορεί για εμάς να είναι μια απλή απόλαυση, ωστόσο ο καφές ως εμπόρευμα έχει τεράστια αξία. Απ’ αυτόν εξαρτάται η επιβίωση πάνω από 25 εκατομμυρίων καλλιεργητών σε Αφρική, Ασία και Λατινική Αμερική. Οπως δυστυχώς συμβαίνει συχνά, οι πιο αδύναμοι επωφελούνται πολύ λιγότερο σε σχέση με τους μεσάζοντες και τις πολυεθνικές από τον τζίρο του καφέ.

Αυτός ξεπερνάει τα 70 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, καθώς πάνω από 2.25 δισεκατομμύρια φλιτζάνια καφέ καταναλώνονται καθημερινά. Μάλιστα, η κατανάλωση έχει αυξηθεί αρκετά εν καιρώ κρίσης.

Σύμφωνα με στοιχεία της αμερικανικής ένωσης καφέ, το 40% των Αμερικανών της ηλικιακής ομάδας 18-24 έπινε τουλάχιστον ένα φλιτζάνι ημερησίως το 2011, πράγμα που έκανε και το 54% των συμπατριωτών τους 25-39 ετών, όταν τα σχετικά ποσοστά για το 2010 ήταν 31% και 44% αντίστοιχα.

ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΟΥΡΙΔΑΚΗΣ