«Σημάδια ζωής» απ’ την ελληνική κοινωνία

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τα κόμματα απεσιώπησαν τη χθεσινή μεγαλειώδη διαδήλωση στο Σύνταγμα. Πασόκ και Ν.Δ. δεν την πρόσεξαν καν, η Αριστερά την προσπέρασε. Με τον ίδιο τρόπο (δυστυχώς) που οι εξελίξεις έχουν προσπεράσει την ίδια εδώ και χρόνια.

Δεν ξέρουμε αν το χθεσινό γεγονός θα έχει και συνέχεια. Η διαμαρτυρία των αγανακτισμένων πολιτών στην πλατεία Συντάγματος, όπως και σε πολλές άλλες πόλεις σ’ ολόκληρη τη χώρα, ήταν μαζικότατη και ειρηνική, φανερώνοντας την κραυγή αγωνίας των συμπολιτών μας και την απαίτηση για κοινωνική αλλαγή. Σαφώς, η κινητοποίηση δεν ήταν κομματικοποιημένη και δεν θα μπορούσε να είναι, απ’ την στιγμή μάλιστα που απουσίαζαν οι «επαγγελματίες» διαδηλωτές (των κομμάτων και των συντεχνιών).

Αυτό το οποίο είναι πραγματικά λυπηρό, είναι η στάση του πολιτικού κόσμου της χώρας. Στο παρά πέντε μιας ενδεχόμενης χρεωκοπίας και μπροστά σε δυσμενέστατες συνέπειες που πιθανότατα θα προκαλέσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι πολιτικοί μας μοιάζουν να μην έχουν συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα της κατάστασης. Εκεί που πριν από λίγες μέρες οι λέξεις «αναδιάρθρωση» και «χρεωκοπία» αποτελούσαν ταμπού και «ξορκίζονταν» από κυβερνητικούς και ευρωπαίους αξιωματούχους, πλέον έχουν εισχωρήσει στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, αφήνοντας όλα τα σενάρια (εγχώρια, εξωτερικά, κερδοσκοπικά) ανοιχτά. Κι’ όλα αυτά μετά από έναν χρόνο επιβολής σκληρής λιτότητας στον ελληνικό λαό, με την κατάργηση μισθών, συντάξεων και επιδομάτων και την σαφέστατη υποβάθμιση του βιοτικού του επιπέδου.

Η αβεβαιότητα για το αύριο συνεχώς μεγαλώνει. Επόμενο είναι, οι βουλευτές όλων των κομμάτων και δη των δύο κομμάτων εξουσίας, ν’ αντιμετωπίζουν την οργή και την αγανάκτηση των πολιτών όπου και αν εμφανιστούν. Η πλειοψηφία των πολιτών, που δεν είναι ενταγμένη σε παρασιτικούς κομματικούς μηχανισμούς, θεωρεί τα πολιτικά κόμματα φορείς αναξιοκρατίας και πελατειακών σχέσεων, με μόνο σκοπό την υφαρπαγή της ψήφου.

Απομακρυσμένοι απ’ την κοινωνία οι περισσότεροι πολιτικοί μας, δυσκολεύονται εδώ και χρόνια να την αφουγκραστούν. Εξαγγέλλουν το «Ζάππειο 2» (αντίστοιχο του «Λεφτά υπάρχουν»), προσδοκώντας σε μία εναλλαγή στην εξουσία, χωρίς ωστόσο να υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο για τη σωτηρία της χώρας ή ακόμη και διάθεση για να επιτευχθεί αυτή. Εξάλλου, είναι δύσκολο να τα βάλεις με το πελατειακό κράτος που δημιουργείς τόσα χρόνια, με τις συντεχνίες και τους αρχισυνδικαλιστές.

Η χθεσινή διαδήλωση, τόσο λόγω της μαζικότητάς της, όσο και της ειρηνικής διαμαρτυρίας, εκπέμπει σημάδια «υγείας» για την ελληνική κοινωνία. Αν οι Έλληνες «ξύπνησαν» χθες, καιρός είναι να ξυπνήσουν και οι πολιτικοί τους. Αλλιώς ο «Τιτανικός» θα βουλιάξει στ’ ανοιχτά της «Γιαπωνίας».

Γρηγόρης Ξενάκης